De wettelijke vermeldingen van een website zijn geen eenvoudig tekstblok dat onderaan de pagina wordt geplaatst. De wet voor het vertrouwen in de digitale economie (LCEN) van 21 juni 2004 verplicht elke uitgever van een professionele website om toegankelijke identificatie-informatie te verstrekken. GDPR, cookiebeheer en digitale toegankelijkheid hebben sindsdien extra lagen van verplichtingen toegevoegd. Hun accumulatie creëert een complexiteit die de meeste websites slecht beheren.
Cookies en trackers: de controle richt zich op de effectiviteit van de weigering
De meeste websites tonen een toestemmingsbanner voor cookies. Deze banner is een reflex geworden, bijna een designelement. Het probleem is dat de CNIL nu controleert wat er gebeurt na de klik op “weigeren”.
De recente beslissingen van de CNIL hebben betrekking op drie specifieke punten: het plaatsen van trackers vóór enige toestemming, de daadwerkelijke stopzetting van cookies na een weigering, en de duidelijkheid van de advertentiedoelen die aan de gebruiker worden gepresenteerd. Met andere woorden, een banner die een “weigeren”-knop aanbiedt maar blijft adverteerderstrackers plaatsen, stelt de uitgever bloot aan sancties.
Deze verschuiving van formele controle naar technische controle verandert de situatie. Een website kan een onberispelijk privacybeleid hebben en toch in overtreding zijn omdat zijn cookiebeheer-tool geen derde scripts blokkeert na een weigering. Documentaire conformiteit is niet langer voldoende; het technische gedrag van de site wordt nu gecontroleerd.
Dit probleem van consistentie tussen verklaring en praktijk is terug te vinden op de wettelijke informatie op Lordy’s, waar elk wettelijk element is gekoppeld aan een concreet functioneren van de site.
Verplichte wettelijke vermeldingen: wat de LCEN vereist afhankelijk van de status van de uitgever
De inhoud van de wettelijke vermeldingen varieert afhankelijk van of de uitgever een rechtspersoon, een eenmanszaak of een particulier is die niet-professioneel publiceert. Voor een bedrijf vereist de LCEN een specifieke basis:
- Bedrijfsnaam, rechtsvorm, adres van de hoofdzetel en bedrag van het maatschappelijk kapitaal
- Registratienummer bij de RCS of Siren-nummer, btw-nummer voor intracommunautaire transacties
- Contactgegevens (e-mailadres, telefoon) en identiteit van de hostingprovider van de site (naam of handelsnaam, adres)
Deze vermeldingen moeten gemakkelijk toegankelijk zijn vanaf alle pagina’s van de site. Een link in de voettekst blijft de standaardpraktijk. Het is mogelijk om ze in de algemene voorwaarden op te nemen, op voorwaarde dat de toegang direct en permanent blijft.
Voor e-commerce sites komen er extra verplichtingen bij: algemene verkoopvoorwaarden, informatie over het recht van herroeping, leverings- en betalingsmodaliteiten. Het ontbreken van wettelijke vermeldingen op een professionele site kan leiden tot een boete die kan oplopen tot een jaar gevangenisstraf en een aanzienlijke financiële sanctie voor natuurlijke personen.
GDPR en persoonsgegevens: transparantie als fundamentele verplichting
De Algemene Verordening Gegevensbescherming (GDPR) heeft een eis van transparantie toegevoegd die verder gaat dan de eenvoudige verklaring. Elke verwerking van persoonsgegevens vereist duidelijke informatie voor de betrokken persoon: doel van de verzameling, juridische basis voor de verwerking, bewaartermijn, rechten op toegang, rectificatie en verwijdering.
De informatie moet worden verstrekt op het moment van de gegevensverzameling, niet in een verborgen document. De verwerkingsverantwoordelijke moet ook de ontvangers van de gegevens aangeven en, indien van toepassing, de overdrachten buiten de Europese Unie.
Privacybeleid en register van verwerkingen
Het privacybeleid is het referentiedocument voor deze transparantie. Het detailleert elke verwerking, de doeleinden en de rechten van de persoon. Tegelijkertijd blijft het register van verwerkingen (verplicht voor de meeste organisaties) een intern document, maar het structureert de conformiteit en kan door de CNIL worden opgevraagd tijdens een controle.
Het verzamelen van gegevens zonder voorafgaande informatie is een overtreding van de GDPR, zelfs als de gegevens niet worden doorverkocht. Een eenvoudig contactformulier genereert een verwerking van persoonsgegevens die gedocumenteerd moet worden.
Digitale toegankelijkheid: de nieuwe laag van transparantie sinds 2025
De Europese Toegankelijkheidswet, in Frankrijk omgezet door de wet nr. 2023-171 en het decreet nr. 2023-931, heeft digitale toegankelijkheid verplicht gesteld voor bepaalde particuliere websites sinds 28 juni 2025. De betrokken diensten omvatten e-commerce, consumentbankdiensten, passagiersvervoer, elektronische communicatie en e-boeken.
Micro-ondernemingen met minder dan 10 werknemers en maximaal 2 miljoen euro omzet of totale balans zijn vrijgesteld. Voor de anderen beperkt de conformiteit zich niet tot het technisch toegankelijk maken van de site.
- Een toegankelijkheidsverklaring publiceren die uitlegt hoe de dienst aan de vereisten voldoet
- Een manier bieden om een toegankelijkheidsprobleem dat een gebruiker tegenkomt te melden
- Een alternatieve oplossing bieden wanneer een inhoud niet toegankelijk is
Deze verplichting voegt een nieuw aspect van publieke transparantie toe. Een site moet nu verantwoording afleggen over zijn niveau van toegankelijkheid, niet alleen over zijn identiteit of gegevensbeheer. De ervaringen ter plaatse verschillen over de volwassenheid van geautomatiseerde audittools om deze conformiteit te controleren, wat het onderwerp nog steeds beweeglijk maakt voor uitgevers van middelgrote sites.
Sancties en controles: een kader dat in lagen verhardt
Elke regelgeving heeft zijn eigen sancties. De LCEN voorziet in strafrechtelijke sancties voor het ontbreken van wettelijke vermeldingen. De GDPR staat de CNIL toe om administratieve boetes op te leggen die in verhouding staan tot de omzet. Digitale toegankelijkheid gaat ook gepaard met controle- en meldmechanismen.
De accumulatie van deze verplichtingen creëert een risico van gedeeltelijke conformiteit: een site kan onberispelijk zijn in zijn wettelijke vermeldingen maar tekortschieten in het effectieve beheer van cookies, of voldoen aan de GDPR maar zonder toegankelijkheidsverklaring. De transparantie van een website wordt nu gemeten op verschillende gelijktijdige assen, en geen enkele compenseert de andere.
Het wettelijke kader blijft evolueren. De AI Act, die geleidelijk in werking treedt, zou op termijn nieuwe transparantieverplichtingen kunnen opleggen aan sites die systemen voor kunstmatige intelligentie gebruiken in hun interacties met gebruikers. Voorlopig blijft de prioriteit om de drie bestaande pijlers stevig te dekken: identificatie van de uitgever, bescherming van persoonsgegevens en toegankelijkheid.
